Tribinu je u okviru obilježavanja 26. godišnjice genocida u Srebrenici organizirala Bošnjačka zajednica kulture (BZK) Preporod, a o temi "Genocid i drugi zločini protiv vrijednosti zaštićenih međunarodnim pravom počinjeni u bosanskom Podrinju 1992-1995. godine - važnost naučnih istraživanja zločina", govorio je naučni saradnik Instituta za istraživanje zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava Univerziteta u Sarajevu Muamer Džananović.

Prema njegovim riječima, godišnjica genocida nad Bošnjacima u Srebrenici i oko nje, prilika je i obaveza da se govori i o drugim zločinima koji su počinjeni nad Bošnjacima.

- Srebrenica jeste simbol ne samo zločina nad Bošnjacima nekoliko julskih dana, kao nekom izolovanom slučaju, već je Srebrenica i 11. juli simbol agresije i genocida nad Bošnjacima 1992-1995. i to je prilika da se sjetimo i drugih zločina, pogotovo onih koji nisu procesuirani - naglasio je Džananović.

Dodao je da je sve što se dešavalo u Srebrenici od 1992. do početka jula 1995. godine itekako  u krucijalnoj vezi s onim što se dešavalo nakon toga.

- Kontinuitet zločina od početka aprila 1992. godine, teški životni uslovi, bez hrane, vode, osnovne medicinske usluge, bez električne energije, izuzetno teških uslova tokom zime, uz konstantno pristizanje protjeranih s drugih područja koja je agresor zauzimao, u borbi za minimum hrane, dobijanje beznačajnog statusa sigurne zone, demilitarizacije, totalne blokade, sve su to činjenice i preduslovi koji su doprinijeli da se izvrše barbarski zločini pred očima cijelog svijeta tokom jula 1995. godine - istakao je.

Džananović je podvukao da većina počinjenih zločina u Podrinju nisu procesuirani te se u svom izlaganju fokusirao na julske dane od 1992-1995., te istakao niz primjera zločina iz svih podrinjskih općina iz tog perioda, uključujući i Goražde.

- Kada je juli u pitanju ne možemo a da se ne sjetimo ubistva i zločina nad porodicom Čengić jula 1992. u goraždanskom Glamoču. Ubijeni su dvogodišnja Nerma, njen jedanestogodišnji brat Nermin, njihovi roditelji, nana i tetka. Jula 1992. ukupno je ubijeno šest, a ranjeno 28 djece u opsadi Goražda. Niko nije odgovarao za zločine počinjene tokom operacije VRS na Goražde u julu 1992. godine, ali ni druge zločine počinjene tokom opsade ovog grada - potcrtao je Džananović.

Fokusirajući se na julske operacije VRS iz 1995. godine na enklave i sigurne zone UN-a Srebrenicu, Žepu i Goražde, istakao je da je jasno da je plan VRS bio zauzimanje svih enklava. U prilog tome naveo je brojne argumente, ocijenivši da je međunarodna zajednica zaustavljanjem planirane operacije na Goražde, pokušala sačuvati svoj obraz predajom svojih sigurnih zona Srebrenica i Žepa agresoru, čime je praktično saučesnik u genocidu.

Džananović je u svom izlaganju posebnu pažnju privukao prezentiranjem dokumenata iz Okruga Goražda, ali i dokumenata koje su potpisivali komandanti IBOG-a Ferid Buljubašić i komandant 81. divizije Hamid Bahto, te heroj odbrane Goražda Zaim Imamović.

- Ovo je prilika da se, pored počinjenih zločina, govori i o bitnim događajima i ličnostima koji su branili svoje porodice i svoj narod, koje ne smijemo zaboraviti jer je na sceni masovno procesuiranje pripadnika ARBiH na širem prostoru BiH, posebno u Goraždu, gdje se vidi da je cilj i da se privedu pripadnici ARBiH, ali i da se pokuša potpuno izmijeniti karakter rata - smatra Džananović.

Prema njegovim riječima, cilj je da se herojske odbrambeno-ofanzivne operacije i heroji pretvore u zločince i zločinačke operacije.

- Velikosrpski genocid nad Bošnjacima u Bosni i Hercegovini u periodu 1992‒1995. godine zločin je koji se realizirao kroz više etapa. Iako je prošlo četvrt stoljeća od izvršenja genocida, genocidni proces nije zaustavljen i nalazi se u svojoj posljednjoj fazi, fazi negiranja. Prisutno je negiranje genocida i revizionizam i zato je važno iznošenje istine o zločinima i događajima iz perioda agresije i adekvatno čuvanje od zaborava - poručio je Džananović sa tribine u Goraždu.