Salčinova neiscrpna energija i nesalomljivi duh bili su pokretačka snaga u organizovanju naroda, formiranju jedinica i njihovom opremanju i naoružavanju, pripremi otpora nadolazećoj najsurovijoj agresiji na BiH.

Sa saborcima je postavio straže još u februaru 1992. Početkom marta iste godine spriječio je izlazak agresora na brdo Mojmilo i zauzimanje strateških položaja. Salčin je bio neustrašiv i nepokolebljiv i kao takav postavljen je za komandanta Općinskog štaba Teritorijalne odbrane Novog Grada.

Komandovao je i koordinirao sve sudbonosne bitke na Žuči, Mojmilu i Dobrinji, te uvezivao jedinice, patriote, odrede i samostalne bataljone u brigade Armije RBiH. Živio je sa puškom u ruci, a tako je i umro. Njegovi saborci kažu da je bio veliki čovjek, borac i komandant sa neviđenom snagom i hrabrošću. 

Ramiz Salčin je rođen 13. maja 1954. godine u selu Gornji Igri, naselje Borač kod Gacka. Braneći Sarajevo, poginuo je 22. augusta 1992. u Saraj Polju od snajperskog hica ispaljenog iz pravca Nedžarića.

Posthumno je 1994. godine odlikovan najvišim ratnim priznanjem "Zlatni ljiljan", a dobitnik je i ordena "Zlatni grb s mačevima". Ukopan je na šehidskom mezarju Kovači. 

Kao komandant štaba TO, Salčin je, sjećaju se njegovi borci, bio prisutan na svim ratištima na području Novog Grada, od bitke na Žuči, Mojmilu, Dobrinji, pa sve do Nedžarića i Saraj Polja gdje je i poginuo.

Po njegovom imenu u Sarajevu postoji dvorana, ulica i trg.